Yes, het is gelukt!! Na drie jaar eindelijk mijn grote breiproject afgerond. Vorige week de laatste steek van de Christel Seyfarth jas gebreid, in elkaar genaaid, in de Eucalan gedaan en liggend tussen handdoeken laten drogen. Afgelopen zondag de jas voor het eerst gedragen. Ik was de koning te rijk. Wat een complimenten kreeg ik van iedereen, zelfs zoon Ron (die je echt niet enthousiast kan maken met voorbeelden van gebreide en gehaakte projecten) vond het toch wel heel erg knap van moeders dat ze zo’n jas had gebreid. Wat heerlijk om zo even te kunnen genieten van alle oh’s en ah’s. Het ego vaart hier bijzonder goed op. Maar tegelijkertijd weet ik ook dat het ego niet mijn ware zelf is. Door de jaren heen dankzij mijn meditatie en yoga heb ik geleerd dat het ego slechts een schil is. Het ego speelt constant rollen. Dan weer de rol van een moeder, dochter, vriendin, collega, dan weer van een winkel eigenaresse en handwerkster. Maar het ego is niet wie ik werkelijk ben. Alleen in de stilte daar vind ik mijn ware zelf.

Het is een plek die niet afhankelijk is van de goedkeuring van anderen, een plek die nooit bang is en een plek die je niet kunt raken of kwetsen. Onze dominee vertelde dat zo mooi in de dienst van afgelopen zondag. Mensen zijn net bomen. We zien echter alleen maar het deel boven de grond, de stam, takken en bladeren. Maar onder de grond bevindt zich een gigantisch wortelstelsel van de boom. Dat is het deel dat we niet zien en dat verborgen blijft voor de wereld.

Tja, dit klinkt misschien wel diepzinnig, maar dankzij mijn yoga en meditatie probeer ik mijn ego niet boven mijzelf uit te laten stijgen en beide in een gezonde balans te houden.

Maar goed, ik blijf een mens en nu is het moment om het ego even helemaal te laten gaan en de teugels te laten vieren. Te genieten van de complimenten en tegelijkertijd gelukkig zijn met het feit dat ik ook dit project heb kunnen breien en mijn grenzen heb verlegd. Niet het gemakkelijkste breiwerk, maar toch ook weer niet zo ingewikkeld als ik eerst dacht. Als je recht en averecht kunt breien, de fair isle techniek onder de knie hebt, kunt tellen en wat doorzettingsvermogen hebt, dan is dit voor elke breister goed te doen.

Christel Seyfarth bedank ik graag voor het prachtige patroon en de heerlijke wol. Eerlijk is eerlijk, zij is en blijft toch mijn favoriet ook al zijn er vele handwerksters die net zo goed prachtige fair isle projecten ontwerpen.

Ik heb nog wat wol over van mijn jas. Natascha, mijn lieve hulp in de winkel, maakt er even een paar proefzakjes van. Mijn jas hangt een poosje in de winkel. Wil je ook je grenzen eens verleggen en een Christel Seyfarth project gaan breien, kom gerust langs, dan kan ik je altijd uitleg geven.

Nu is het weer tijd om na te denken over een ander project. Eerst even niet meer zoiets groots. Mijn ego kan weer landen en…….zoals mijn vader altijd zei: “Nu weer met de klompen op de vloer hoor”.

Share this post