Mijn buurvrouw Jennie

Sommige handwerksters zijn echte doorzetsters. Neem nu mijn buurvrouw Jennie. Woont al 79 jaar aan de Krommestege in St.Jansklooster en breit, borduurt en haakt alles aan elkaar. Jennie vertelt dat ze het handwerken op haar 12e heeft geleerd van buurvrouw Hennie Schonewille (de Schonewilles zijn de buren links van mij). Twee weken geleden kwam Jennie in de winkel en kocht mooi garen en een Rowan patronen boek om daar een vestje uit te breien. Vorige week dinsdag kwam ze er mee terug. Ze kwam er niet uit. De hele vrijdagavond en zaterdag had ze ontelbare keren het patroon gebreid en telkens klopte het steken aantal niet. Ten einde raad dus maar terug naar ‘t Voorpand. Na een uurtje zag ik het licht ook nog niet, dus onze Nettie maar ingeschakeld. Nettie op een warme donderdagmiddag met het patroon aan de gang. Zweet op ‘t voorhoofd. Nettie zag het licht wel.

Vandaag zaten ze onder het genot van een kopje koffie met gebogen hoofden te studeren op het patroon en samen kwamen ze er uit. Patroon klopte wel hoor, maar het beeld dat Jennie in haar hoofd had van het gaatjespatroon wat net even anders.

Conclusie van dit verhaal: handwerksters zijn enorme doorzetsters. Opzetten, breien, uithalen, opzetten, breien, uithalen. Het zou makkelijk een mantra kunnen worden. Ik heb respect voor al die handwerksters die niet opgeven, het werk niet in een hoek gooien maar blijven doorgaan, net zolang totdat ze het onder de knie hebben. Mijn buurvrouw Jennie is zo’n voorbeeld!

Share this post