Midwinterwol 2017, de hoogtepunten

Brrrrr…………..wat was het koud in de manege de Dollard in Winschoten, de locatie van het tweedaagse wolevenement Midwinterwol dat afgelopen vrijdag en zaterdag plaatsvond. Koud, maar ontzettend gezellig!

Ruim 90 stands hadden zich ingeschreven voor dit event, waaronder ook ‘t Voorpand. Vrijdagochtend al vroeg op pad. 7.00 uur verzamelen bij de winkel, bus vol laden en 125 km rijden naar Winschoten. Niet al te best weer, natte sneeuw, wind, regen, maar na anderhalf uur stonden we toch op de parkeerplaats bij de manege. Bus uitladen, stand inrichten, eerst een kop koffie en dan met een brei- of haakwerkje achter de kraam om de bezoekers haaknaalden te demonstreren en technieken uit te leggen en onze prachtige wolletjes en pakketjes te verkopen.


Oergezellig daar in de manege. We hebben twee fantastische dagen gehad. De sfeer tussen collega wol verkopers is er zo relaxed en de klanten waren ook zo enthousiast en leuk. Maar als ik dan toch een paar hoogtepunten moet noemen, dan is dat in de eerste plaats de spingroep Mc Bobbin uit Nieuwe Pekela , een initiatief van Low Lands Legacy, de organisator van Midwinterwol. Wat een enig gezicht om al die dames zo op een rijtje te zien zitten, dekentjes over de knieën, wol op schoot en spinnen maar. En ook weer zo’n enthousiaste groep van dames met zo veel passie voor het ambacht, het spatte er aan alle kanten af.

Het tweede hoogtepunt…..onze aankopen. Als wij naar een beurs of wolfeest gaan, dan moet er altijd iets gekocht worden bij collega’s. Bregina en Miranda kochten een paar mooie strengen sokkenwol met een glittertje. En Miranda, die is van plan te gaan spinnen, want ze tikte nog een leuke spintol op de kop. Maar daarnaast wordt er ook altijd gedacht aan het thuisfront, want ook een paar flesjes “Breibier” werden bij een wolstand aangeschaft. Zo lekker voor de mannen!!
Nettie is ook een fan van spinnen. Ook zij vond weer een prachtige streng lontwol om mee te spinnen.  En mijn aankoop, een mooi wollen kleed voor op de bank.

Last but not least, ik werd verliefd. Verliefd op schitterende donkerbruine ogen. Verliefd op heerlijke zachte warme wollige………….

 

Alpaca’s. Iedere keer als ik van onze kraam naar het toilet of de kantine liep kwam ik langs de afrastering waarbinnen de alpaca’s waren gestald. En iedere keer moest ik weer even stoppen, kijken en aaien. Hun vacht is echt prachtig van kleur en is superzacht maar die ogen……ik ken geen enkel dier dat zulke mooie ogen heeft als de Alpaca.
Aan het eind van dag twee van het event raakte ik aan de praat met de eigenaar van Alpacatopdutch. Hij kon heel geanimeerd vertellen over zijn kudde (70 stuks). Over hoe dicht ze bij de natuur leven, hoe ze na een draagtijd van 11 maanden hun jongen ter wereld brengen, hoe ze eten, wat ze eten, hoe keurig ze hun poep netjes op dezelfde plek deponeren, hoe fijn het is om Alpaca’s in te zetten voor mensen met b.v. autisme, kortom een wonderdier dat ik zo mee zou willen nemen en bij mij in de wei zou willen zetten.

Toen we om 17.15 uur onze kraam weer hadden afgebroken en de spullen weer in de bus hadden geladen zat er in mijn tas documentatiemateriaal over de Alpaca’s om nog eens thuis te lezen en een agenda met data waarop je met de Alpaca’s kunt wandelen. Als je meedoet steun je ook nog het goede doel, Unicef. Warm (en wollig) aanbevolen!!!

Share this post