Vandaag had ik een leuke ontmoeting met Sylvia Middelkoop uit Luttelgeest. Zij kwam naar onze winkel om wol uit te zoeken voor het breien van kleertjes voor haar handgemaakte beren. Ze had een beertje meegenomen als voorbeeld en mijn interesse was direct gewekt. Prachtig handwerk. Alle onderdelen van het beertje kun je bewegen. De pootjes en armen verzwaard met piepkleine ijzerkogeltjes en verder stevig opgevuld met fyberfil. Ze kan staan, zitten en de details tot en met de wimpers en oogopslag zijn werkelijk geweldig. Toen ik Sylvia vroeg of ik een blog bericht over haar en haar beren mocht schrijven, vertelde ze me dat ze als klein kind met haar moeder een keer in de Bijenkorf in Amsterdam liep en haar oog viel op een vitrinekast met allemaal beertjes erin. Haar interesse was toen al gewekt, maar pas op 20 jarige leeftijd begon ze met de hobby omdat toen materiaal op de markt kwam om de beren mee te maken. Sinds een paar jaar richt ze zich volledig op haar hobby. Ze gaat naar beurzen in binnen- en buitenland waar ze haar beren verkoopt en vaak hele leuke ontmoetingen heeft met andere berenma(a)k(st)ers. Sylvia vertelde dat ze met name heel erg onder de indruk was van het handwerk van Roemeense vrouwen. Een klasse apart, waarbij de beren tot in het kleinste detail prachtig zijn afgewerkt. Ik nam een kijkje op de website van Sylvia www.bollekebears.com. Ook al zo bijzonder met een leuke piraten uitstraling. Kortom…..een bijzondere hobby!


Als je had gedacht een leuk bericht te lezen over een visser die hier aan het water voor de deur van ‘t Voorpand heerlijk in het zonnetje zit te vissen en zijn vangst in kommetjes deponeert……….dan heb ik je met de titel van dit bericht op het verkeerde been gezet. Nee, vandaag gaat het over een heel leuk project dat we een paar maanden geleden hebben opgestart n.l. een deken breien voor ‘t goede doel. De beroemde breier Kaffe Fassett maakte een prachtig mee brei patroon en laten we nu de schitterende wol voor deze deken ook in ons assortiment hebben! Dus, alle hens aan dek en vriendinnen, vrienden en klanten gevraagd of ze een lapje mee wilden breien voor ‘t goede doel: Lang leve thuis. Zo gezegd zo gedaan, vol enthousiasme gingen we van start totdat………….het enthousiasme wat bekoeld raakte omdat het hier om Intarsia breiwerk gaat. D.w.z. dat je met veel bolletjes tegelijk moet werken, meestal 10. Nu hebben we bij ‘t Voorpand ook van die leuke gekleurde visjes daarvoor. Dus, wol om de visjes heen gewonden en weer vrolijk verder.

Tja, ook niet echt een groot succes. Ik hoorde veel dames het breiwerk verwensen en ze hadden het lapje waarschijnlijk liever met visjes en al de plomp in gegooid. Nu herinnerde ik me van vroeger dat ik dit werk ook wel eens met kommetjes deed. Ieder bolletje in een apart kommetje. Hup aan de slag, alle chocolademelk bekers uit de kast gepakt. In de heengaande naald de draden om elkaar heen slaan om gaatjes te voorkomen, in de teruggaande naald weer dezelfde actie en……………..eureka, alle draden kwamen weer op de juiste positie terecht!

Conclusie, ik ga voor kommetjes. Je hebt er dan wel een meter van de tafel voor nodig maar dan hoef je de draden in ieder geval niet meer uit de war te halen. Heb je ook zin om deze uitdaging aan te gaan? Je begrijpt, onze deken is nog lang niet af. Eén lapje breien voor € 5,= en dan zo’n enorme leerschool. Meld je aan via info@voorpand.nl of kom langs in de winkel.


In één van mijn vorige blogs konden jullie lezen over mijn buurvrouw Jennie. Nu zijn mijn buurmannen Schonewille aan de beurt. Velen van jullie hebben al een bezoek gebracht aan onze winkel aan de Vollenhoverweg 38a, Marknesse. Ook velen zijn al verkeerd gereden omdat de navigatiesystemen van auto’s ze een verkeerde kant op stuurden. Tijd om daar verandering in te brengen, dus het project “bord aan de weg” werd opgestart. Bakkie koffie bij de buren doen en hun expertise geraadpleegd hoe ik dit moest aanpakken. “ut mut op een karregien, want ut andre burd an de wegge stut ook op un karregien en doar kan ut dan mooj naost stoan”. Zo gezegd zo gedaan. De buren tikten een oud karretje op de kop en ik bestelde een paar grote stickers met ‘t Voorpand logo erop. De buren Henk en Jan gingen vol enthousiasme met het karretje aan de slag. Heel veel onderdelen werden aan het karretje gelast en het mooie was ook nog dat het allemaal materiaal was dat ze al een poos in de schuur hadden liggen. Toen alle onderdelen erop zaten kwam de finishing touch. Mooie rode wielen en een geel onderstel. Het oude roestige karretje zag er weer top uit.

Vandaag zijn ze bezig met de afmontage en licht ik al een tipje van de sluier op.

Nog even en je kunt niet meer aan ‘t Voorpand voorbij. Wat mijn buren Schonewille betreft: zoals het spreekwoord geldt: “een goede buur is beter dan een verre vriend”


Sommige handwerksters zijn echte doorzetsters. Neem nu mijn buurvrouw Jennie. Woont al 79 jaar aan de Krommestege in St.Jansklooster en breit, borduurt en haakt alles aan elkaar. Jennie vertelt dat ze het handwerken op haar 12e heeft geleerd van buurvrouw Hennie Schonewille (de Schonewilles zijn de buren links van mij). Twee weken geleden kwam Jennie in de winkel en kocht mooi garen en een Rowan patronen boek om daar een vestje uit te breien. Vorige week dinsdag kwam ze er mee terug. Ze kwam er niet uit. De hele vrijdagavond en zaterdag had ze ontelbare keren het patroon gebreid en telkens klopte het steken aantal niet. Ten einde raad dus maar terug naar ‘t Voorpand. Na een uurtje zag ik het licht ook nog niet, dus onze Nettie maar ingeschakeld. Nettie op een warme donderdagmiddag met het patroon aan de gang. Zweet op ‘t voorhoofd. Nettie zag het licht wel.

Vandaag zaten ze onder het genot van een kopje koffie met gebogen hoofden te studeren op het patroon en samen kwamen ze er uit. Patroon klopte wel hoor, maar het beeld dat Jennie in haar hoofd had van het gaatjespatroon wat net even anders.

Conclusie van dit verhaal: handwerksters zijn enorme doorzetsters. Opzetten, breien, uithalen, opzetten, breien, uithalen. Het zou makkelijk een mantra kunnen worden. Ik heb respect voor al die handwerksters die niet opgeven, het werk niet in een hoek gooien maar blijven doorgaan, net zolang totdat ze het onder de knie hebben. Mijn buurvrouw Jennie is zo’n voorbeeld!


‘t Voorpand mag zich gelukkig prijzen met de super locatie aan de Vollenhoverweg te Marknesse. Het uitzicht op het mooie stadje Vollenhove, een mooi pand met veel vierkante meters en het Vollenhoverkanaal waar je iedere dag van alles aan je ogen voorbij ziet komen. Afgelopen woensdag weer een bijzonder moment toen een sleepboot van de firma Hebo uit Zwartsluis door de brug ging. Wat hebben die toch groot en bijzonder materieel en hoe ze met zo’n groot ponton kunnen manoeuvreren, het is een wonder. Het herinnerde me aan het jaar 2004 toen het zeiljacht Athena de werf van Royal Huisman verliet en op een ponton door Hebo naar Amsterdam werd verscheept. Dat was toch wel het neusje van de zalm op transportgebied.

Ik ben benieuwd wat Hebo de komende jaren nog allemaal komt ophalen bij Royal Huisman. Eén ding weet ik al wel, in 2020 zal er weer een heel groot zeiljacht van 90 mtr. voorbij komen. Dus……maar weer hard aan het werk en veel wolletjes verkopen, dan kunnen we nog jaren genieten van onze top locatie!


Hoe zou ’t Voorpand kunnen bestaan zonder die lieve mensen die af en toe een project willen haken of breien voor de winkel!

Graag stel ik aan jullie voor: Tante Jantje

Tante Jantje is de tante van Bregina en woont met haar man Gerrit in Kraggenburg. Ze is handwerkster in hart en nieren. Breien, borduren en haken zijn onder meer haar grote passie. Haar man Gerrit is heel creatief met hout. Ook van hem hebben we al eens hele mooie dingen voorbij zien komen.

Tante Jantje leerde handwerken van haar vader net als Bregina die het ook van haar Pake (= opa) heeft geleerd. Ook dochter Ineke heeft de handwerk genen van haar ouders geërfd. Haar zien we regelmatig bij ons in de winkel met de leukste gehaakte knuffels en accessoires. Kortom een hele creatieve familie!

Weer even terug naar tante Jantje. We vroegen haar of ze voor ons een omslagdoek wilde haken van de mooie Zauberball 100 van Schoppel. Het eindresultaat is schitterend geworden. Heel belangrijk detail is dat het model goed zit, losjes om de schouders valt en (na het blokken) heerlijk zacht aanvoelt.

Vandaag kwam tante Jantje weer even langs met een leuke knuffel van Zijmaakthet. Gemaakt met één bol Fonty Supertweed. Wat zijn het toch leuke patronen en wat een mooie wol!

Tante Jantje was vorige week jarig en is 67 jaar geworden. We wensen tante Jantje toe dat ze nog vele jaren kan genieten van het maken van mooie dingen met garen.

Schoppel Zauberball 100 2309 Blaue Lagune


Voor onze collega wolwinkel bezitsters en bezitters een aantal super tips:

  1. Blijf je met deze temperaturen stug doorbreien en haken aan je projecten, brei dan met pure wol, niet met katoen
  2. Brei zo mogelijk met houten breinaalden
  3. Blijf zoveel mogelijk  rustig op de bank of stoel zitten
  4. Help zo min mogelijk klanten
  5. Dat is geen probleem………..ze zijn er sowieso niet
  6. Neem een kop heerlijke “Refresh Pukka” thee (te koop bij ‘t Voorpand)
  7. Gebruik de tijd om met je collega’s te brainstormen over nieuwe workshops voor de herfst/winter
  8. Wordt het je echt teveel? Neem dan een duik in het nabijgelegen meer of kanaal!!!

Een warme groet namens ‘t Voorpand team!

 


Afgelopen weekend was ik in Balloo met de Voorpand bus. Vorig jaar, op de terugweg van het Wolfeest van Balloo ontdekte ik daar een leuke camping: http://www.deballoohoeve.nl/camping. Deze viel me op omdat ze er een natuurwinkel bij hadden (één van mijn passies). Dus dit weekend ben ik de camping gaan uitproberen. Zaterdagmiddag na werktijd hond en spullen in de bus en op naar Drenthe. Camping de Balloohoeve is een boerencamping gelegen in het mooie dorp Balloo dat 3 kilometer van Assen ligt. Hierdoor is het zeer goed en gemakkelijk te bereiken via d A28. De camping is onderdeel van het bedrijf de Balloohoeve dat een agrarisch bedrijf is met verbreding in de zorg (zorgboerderij) en een boerderijwinkel met ijsmakerij. Bij aankomst bleek dat deze zaterdag de opening was geweest van het nieuwe gebouw, waarin een manege en een mooie sanitair ruimte voor de campinggasten zijn ondergebracht. Met de realisering van dit gebouw is de Balloohoeve energieneutraal geworden. Dit is gerealiseerd door het plaatsen van een grote hoeveelheid zonnepanelen op het dak. De wethouder had de nieuwe accommodatie geopend. Volgens de medewerksters van de natuurwinkel was het een giga drukke dag geweest. Op de camping was het rustig. Vond ik niet erg hoor. Met een breiwerkje, een lekkere kop thee en schitterend zomerweer ben ik al gauw tevreden!

Zondagochtend (toen nog koel genoeg voor een wandeling) met hond Ice naar de Schaapskooi gewandeld. Hier zal op 8 en 9 juli het Schaapsscheerders festival en Wolfeest weer plaatsvinden. Een ontzettend leuk evenement dat zeker een bezoek waard is. Helaas staan wij er deze keer niet, maar we gaan er wel als bezoeker heen. We moeten toch op de hoogte blijven van alle ontwikkelingen op wol gebied nietwaar!

PS: het ijs van de Balloohoeve is een aanrader. Slechts twee euro voor twee grote bollen heerlijk ambachtelijk ijs!


Wat ben ik toch blij dat we het merk Rowan in onze winkel verkopen. Echt, een feestje om mee te breien! Vandaag heb ik een project afgerond. Een poncho gemaakt van een combinatie van Kidsilk en Softyak van Rowan. Ok, het is geen goedkoop materiaal, maar het eindresultaat is dan ook niet te vergelijken met de meeste andere garens. De kidsilk is zoooooooo zacht en glijdt heerlijk over de breinaalden. De poncho mag er qua comfort ook zeker wezen. Het voelt alsof ik paar engelen om me heen heb en heel belangrijk……het kriebelt niet.

Het leuke van deze poncho is dat je gewoon een rechthoekige lap breit, deze vervolgens dubbelslaat, daarna een stuk schoudernaad dichtnaait en een opening overhoudt voor het hoofd. Hier brei je dan later een kolletje op. Doordat je geen mouwen hebt, heb je genoeg bewegingsruimte en het kledingstuk valt ook niet van je schouders zoals met veel omslagdoeken en sjaals het geval is. Voor deze uitvoering heb ik uiteindelijk twee bollen Kidsilk en 1 bol Softyak gebruikt. Qua kosten kom je dan uit op € 35,= aan materiaal. Dit is dan voor maat S. Voor grotere maten moet je 1 bol Kidsilk extra rekenen. In onze webshop kun je diverse kleurencombinaties samenstellen. Ik heb er alvast een paar uitgeprobeerd. De Fonty Alpaga variant is ook een aanrader. Wat dikkere wol maar ook met een super eindresultaat!


Zo langzamerhand wordt ons assortiment garen van de firma Schoppel in Wallhausen, Duitsland steeds groter. We zijn erg enthousiast over de diverse garensoorten van deze leverancier. Een goede reden om eens een kijkje te nemen bij deze firma. De gelegenheid deed zich vorige week voor toen ik anderhalve week vakantie gepland had in ons mooie buurland. Eerst een paar dagen in Cochem aan de Moesel, vervolgens de Bodensee in Zuid Duitsland en tot slot nog een paar dagen in Braunsbach, ca. 30 km van de Schoppel fabriek. Schoppel is een bedrijf met ca. 20 medewerksters. De heer Schoppel is eigenaar en directeur van het bedrijf. Toen ik op zaterdagochtend 3 juni bij het bedrijf aankwam was de eigenaar zelf aanwezig om mij een rondleiding te geven. Erg leuk om de productie afdeling te zien. Er staan grote machines waarop de diverse soorten wol gecombineerd worden en tot mooie bollen worden gedraaid. Daarna worden de bollen voorzien van het bekende Zwarte Kat label, waarna ze uiteindelijk in het magazijn terecht komen.

Bij de fabriek is ook een winkel die op bepaalde tijden geopend is en waar klanten ook de diverse kwaliteiten kunnen kopen. De winkel ziet er ook mooi uit. Keurig ingericht en overal zie je kant- en klare gebreide of gehaakte modellen hangen of liggen.

Een order stond voor ons klaar. Een paar nieuwe kwaliteiten voor onze winkel t.w. gekleurde sokkenwol Das Paar, Jeans Ball en effen kleuren Admiral. Met een doos vol wol in de auto en nog wat leuke monsterbolletjes van Schoppel kon ik terugkijken op een geslaagd bedrijfsbezoek. We zullen zeker nog meer gaan zien van deze firma!


De Voorpand Handwerkcruise 2017. Het was een succes! Op het moment dat ik dit schrijf zijn er al weer 4 dagen verstreken. De tijd gaat snel en ook de dag op de boot was zo voorbij. Een terugblik:

Zaterdagochtend klokslag tien uur zijn alle deelneemsters en workshopgevers aan boord. De trossen los en op naar Zwartsluis. Het weer is rustig en zonnig. De weergoden zijn ons handwerksters vandaag gunstig gezind. De route gaat langs het Vogeleiland aan het Kadoelermeer waar, zo vertelt Klaske Keur van partyschip de Giethoorn mij, zeearenden broeden. Uniek voor Nederland en zo dicht bij ons in de buurt! Inmiddels zijn de deelneemsters van de cruise al druk bezig met de eerste workshop van vandaag. Strengetjes wol worden geverfd, spiraalsokken gebreid, engelse dropjes gevild, gebreid met rondbreinaalden, hoesjes van oude dekens gemaakt, kant- en fair isle gebreid, gehaakt met de gympnaald en tunisch gehaakt. Een mooi gevarieerd programma.

We varen door de brug bij Zwartsluis en gaan door richting de brug bij Beukes. Daar wordt de lunch aan boord gebracht. Wat een overheerlijk lunch buffet. Allemaal lekkere broodjes rijkelijk gevuld met beleg, heerlijke wraps en nog een kleine mini quiche als warme hap. Het gaat er allemaal goed in.


We varen door, via de Blauwe Hand, de Beulaker over, door de Walengracht richting Blokzijl.

 

De tweede workshop is van 13.15 tot 14.30. Op het moment dat we Blokzijl binnenvaren zijn alle workshops afgerond. Eenmaal in de schutsluis kan iedereen dan ook genieten van het uitzicht op de haven kolk van Blokzijl op het bovendek van de Giethoorn. Verder gaat het weer, via het Vollenhoverkanaal weer terug naar het eindpunt van de cruise, de steiger voor de winkel van ’t Voorpand. Een klein obstakel dan toch nog tot besluit, de loopplank kan niet uitgeschoven worden. Met een noodladder klimt iedereen van boord, gelukkig met de helpende hand van eigenaar van het schip Mannes Keur. Dan nog even de winkel in om wat mooie wolletjes mee te nemen naar huis en natuurlijk de goodybag op te halen. Om vijf uur sluiten we dan de deuren van ’t Voorpand en gaat er nog een kleine groep deelnemers eten bij HCR van Saaze in Kraggenburg. Een heerlijk cruisebuffet staat daar voor ons allemaal klaar. Een mooi besluit van een geweldig evenement!


Zaterdag in de winkel. Altijd een gezellige dag om te werken. Ik begin de dag meestal rustig met koffie en de krant en geniet van het uitzicht op het Vollenhoverkanaal en Vollenhove. Vorige week om deze tijd werd ik verrast met een optocht van oude zeilschepen die aan mijn oog voorbij trok. Op zich niet zo bijzonder want die zien we hier wel vaker, maar dit was wel bijzonder want op deze schepen werd door de bemanning “geboomd”. Een lange stok op de voorplecht van het schip in het water in de modder steken en vervolgens naar de achtersteven lopen en het schip zo vooruit duwen. Het bleek de Mattenschippersrace te zijn. Deze start jaarlijks vanuit het mooie voormalige Zuiderzeestadje Blokzijl. De traditionele zeilende vrachtschepen leggen het ‘rondje Zwartsluis’ af door middel van zeilen, bomen en jagen. In Zwartsluis moeten de deelnemers dan matten laden, alvorens weer terug naar Blokzijl te varen. Natuurlijk even snel naar buiten gerend om een paar foto’s te maken. Wat een plezier hadden ze allemaal op de schepen. Het was een genot om te zien. De Vollenhoverbrug stond wel iets langer open als gebruikelijk omdat de snelheid van de schepen niet heel hoog was. Vanuit de intercom van de brug klinkt dan ineens een stem: “willen de schepen wel een beetje doorvaren alstublieft”. Aan boord wordt hartelijk gelachen om deze opmerking. De mannen zwoegen voort, sommigen met ontbloot bovenlijf ondanks de toch wel koude wind. Een sterk staaltje handwerk!!