Meestal als ik een blog bericht schrijf gaat het over leuke, positieve dingen. Mensen die in de winkel komen, hun hobby’s, evenementen die we organiseren etc. Ik worstelde dan ook met het feit om deze blog te schrijven die deze keer niet gaat over iets leuks, maar ik heb toch besloten om het te doen.

Ik wil schrijven over een lid van onze breigroep de Knotjes, een enthousiaste groep van tien handwerkende dames waarmee jullie in een eerder blogbericht kennis hebben kunnen maken.

Annie de Boer (onder, 2e van links) was sinds een jaar of twee lid van de groep en is helaas vorige week op 66 jarige leeftijd overleden na een kort en intens ziektebed. Op dinsdag 17 oktober hebben we tijdens de crematieplechtigheid afscheid van haar kunnen nemen. Annie was een handwerkster in hart en nieren. Ze kon tijdens onze twee wekelijkse handwerkochtend vol vuur vertellen over de werkstukken die ze onder handen had. Zeemeerminnen breien voor de kleinkinderen, een prachtige kantsjaal, dekens, knuffels, Buurman en Buurman, haar laatste onderhanden project, Annie kon gewoon alles. Voor onze winkel heeft ze een paar maand geleden een paar mini patroontjes gemaakt. Eén daarvan was het patroontje “een steekje laten vallen”. Haar geschreven versie lag nog in de kast in de winkel.

Toen ik het patroontje weer zag dacht ik bij mezelf, een breiwerk is als het leven. Je zet steken op, je meerdert en mindert wat en aan het eind kant je het werkstuk af. Soms laat je een steekje vallen, ga je weer terug om de gevallen steek op te halen en brei je weer verder. In Annie’s patroontje ging het anders, daar moest je de gevallen steek laten voor wat die was. Annie, was als de gevallen steek, we konden haar niet meer ophalen, maar juist door die gevallen steek werd het een heel mooi patroon!


Afgelopen zaterdag was het een drukte van belang bij ‘t Voorpand. Ingrid ter Beek van Sunny Designs had in samenwerking met Bert, vertegenwoordiger van Borgo de Pazzi, Fonty en Lamana en ‘t Voorpand een haakfeest georganiseerd en een groep van ca. 35 Instagram vriendinnen vanuit het hele land (en zelfs uit België) voor het feest uitgenodigd. Om 13.00 uur was de ontvangst. De stemming zat er gelijk goed in. Veel dames die elkaar wel via Instagram kenden maar elkaar nog nooit ontmoet hadden maakten nu voor het eerst “life” kennis met elkaar. “Ik heb nog gauw mijn profielfoto op Instagram gezet voor de herkenbaarheid” was een opmerking van één van de dames.

Na de eerste kennismaking, een welkomstwoord van Ingrid en een woord van Bert (de enige man in het gezelschap) kon het feest beginnen. Ingrid had voor de deelneemsters een leuk patroon ontworpen voor het maken van een I-pad hoes met de tunische knit stitch.

Gewerkt werd met het mooie Fonty garen, Ambiance, een heerlijk 100% wol superwash garen dat zich uitstekend leent voor allerlei projecten. De Knitpro tunische haaknaald werd door ‘t Voorpand ter beschikking gesteld. De haakfabriek uit Ens sponsorde nog een mooi label voor de hoes. Dus alle ingrediënten waren aanwezig voor een gezellige en productieve middag. En wat een geluk met het weer. Een heerlijke najaarsdag met volop zon, weinig wind en zo’n 20 graden. Tussen alle bedrijvigheid door waren er bovendien nog demonstraties van Miranda Sieders (entrelac breien), Bregina Tuinstra (tunisch in het rond haken) en Caroline Huisman (fair isle breien). Ook kon men rustig rondneuzen tussen alle mooie garens in de winkel. Na afloop van het feest was er voor alle deelneemsters nog een verrassing in de vorm van een goed gevulde goody bag met daarin het mooie dikke naturel garen Naturalia, het gerecycled garen Amore 240 , een magazine “let’s get chunky” gesponsord door Borgo de Pazzi, een boekje met de hele Lamana collectie en nog een leuke attentie van Ingrid. Het haakfeest was een succes. Er zijn weer veel nieuwe vriendschappen ontstaan en iedereen heeft weer eens kunnen constateren dat handwerken toch echt verbindt!!


Menig handwerk(st)er heeft wel gehoord van Ravelry, de website voor patronen, handwerkgroepen, forums etc. etc. Vandaag heb ik met mijn account weer eens ingelogd op de site. Soms download ik er wel eens een patroon, maar deze keer was ik op zoek naar een paar personen. Ik zocht en vond: Karin, Thea en Debbie. Waarom ik op zoek was naar deze dames? Ze waren vorige week bij ons in de winkel. Eerst kwam Karin, woonachtig in Emmeloord. Ze vertelde dat ze met een paar vriendinnen hier in de winkel had afgesproken. Even later kwam haar vriendin Thea binnen, ook uit Emmeloord. Onder het genot van een kopje koffie rinkelt even later Karin haar mobiel. Het is de Amerikaanse Ravelry vriendin Debbie uit Ohio. Ze is met haar familie op vakantie in Nederland en heeft met Karin en Thea bij ’t Voorpand afgesproken. Ze heeft wat moeite om de winkel te vinden, maar al gauw is het niet te missen reclame bord met de bollen wol in zichten even later schuift ze samen met haar zus (die overigens niks met handwerken heeft) bij ons aan de tafel.

 

De handwerkprojecten komen al snel uit de tas en het wordt een gezellige middag. Wat bindt deze dames vraag ik me af en hoe hebben ze elkaar ontmoet. Karin vertelt dat ze vriendinnen zijn geworden door de groep “Sock Madness Forever” op Ravelry. Zelf kan ik helaas geen sok breien, dus ik ben niet echt thuis in de sokken brei wereld maar ik was natuurlijk wel benieuwd geworden naar de breiprojecten van deze dames. Het is even wat zoeken, maar uiteindelijk kom ik erachter hoe ik Karin (winnares van Sock Madness 2013), Thea en Debbie kan vinden op Ravelry. Ze zijn dus lid van de “Sock Madness Forever” groep welke ruim 5200 leden uit allemaal verschillende landen telt, en allemaal gek zijn van sokken breien. Een klik op de “projecten” van de dames en alle mooie sokken en overige breisels komen voorbij. Echte kunstwerkjes zitten erbij. Ik denk niet dat ik ooit nog zoveel ervaring op zal doen in sokken breien om me ook bij zo’n groep aan te sluiten. Ach, ik hou het maar bij de verkoop van de sokkenwol!

Als jij ook enthousiast van al die mooie zelfgebreide sokken en wil je de fijne kneepjes van het vak wel eens leren, klik dan op deze link: https://www.voorpand.nl/product/cursus-sokkenbreien-boord-naar-teen-adrie/ Een leuke en leerzame workshop waarin je kennis maakt met Adrie en waarin je in drie ochtenden leert een sok te breien van boord naar teen. Wie weet word jij wel de winnares van de volgende Sock Madness Forever wedstrijd!!


Vandaag had ik een leuke ontmoeting met Sylvia Middelkoop uit Luttelgeest. Zij kwam naar onze winkel om wol uit te zoeken voor het breien van kleertjes voor haar handgemaakte beren. Ze had een beertje meegenomen als voorbeeld en mijn interesse was direct gewekt. Prachtig handwerk. Alle onderdelen van het beertje kun je bewegen. De pootjes en armen verzwaard met piepkleine ijzerkogeltjes en verder stevig opgevuld met fyberfil. Ze kan staan, zitten en de details tot en met de wimpers en oogopslag zijn werkelijk geweldig. Toen ik Sylvia vroeg of ik een blog bericht over haar en haar beren mocht schrijven, vertelde ze me dat ze als klein kind met haar moeder een keer in de Bijenkorf in Amsterdam liep en haar oog viel op een vitrinekast met allemaal beertjes erin. Haar interesse was toen al gewekt, maar pas op 20 jarige leeftijd begon ze met de hobby omdat toen materiaal op de markt kwam om de beren mee te maken. Sinds een paar jaar richt ze zich volledig op haar hobby. Ze gaat naar beurzen in binnen- en buitenland waar ze haar beren verkoopt en vaak hele leuke ontmoetingen heeft met andere berenma(a)k(st)ers. Sylvia vertelde dat ze met name heel erg onder de indruk was van het handwerk van Roemeense vrouwen. Een klasse apart, waarbij de beren tot in het kleinste detail prachtig zijn afgewerkt. Ik nam een kijkje op de website van Sylvia www.bollekebears.com. Ook al zo bijzonder met een leuke piraten uitstraling. Kortom…..een bijzondere hobby!


Als je had gedacht een leuk bericht te lezen over een visser die hier aan het water voor de deur van ‘t Voorpand heerlijk in het zonnetje zit te vissen en zijn vangst in kommetjes deponeert……….dan heb ik je met de titel van dit bericht op het verkeerde been gezet. Nee, vandaag gaat het over een heel leuk project dat we een paar maanden geleden hebben opgestart n.l. een deken breien voor ‘t goede doel. De beroemde breier Kaffe Fassett maakte een prachtig mee brei patroon en laten we nu de schitterende wol voor deze deken ook in ons assortiment hebben! Dus, alle hens aan dek en vriendinnen, vrienden en klanten gevraagd of ze een lapje mee wilden breien voor ‘t goede doel: Lang leve thuis. Zo gezegd zo gedaan, vol enthousiasme gingen we van start totdat………….het enthousiasme wat bekoeld raakte omdat het hier om Intarsia breiwerk gaat. D.w.z. dat je met veel bolletjes tegelijk moet werken, meestal 10. Nu hebben we bij ‘t Voorpand ook van die leuke gekleurde visjes daarvoor. Dus, wol om de visjes heen gewonden en weer vrolijk verder.

Tja, ook niet echt een groot succes. Ik hoorde veel dames het breiwerk verwensen en ze hadden het lapje waarschijnlijk liever met visjes en al de plomp in gegooid. Nu herinnerde ik me van vroeger dat ik dit werk ook wel eens met kommetjes deed. Ieder bolletje in een apart kommetje. Hup aan de slag, alle chocolademelk bekers uit de kast gepakt. In de heengaande naald de draden om elkaar heen slaan om gaatjes te voorkomen, in de teruggaande naald weer dezelfde actie en……………..eureka, alle draden kwamen weer op de juiste positie terecht!

Conclusie, ik ga voor kommetjes. Je hebt er dan wel een meter van de tafel voor nodig maar dan hoef je de draden in ieder geval niet meer uit de war te halen. Heb je ook zin om deze uitdaging aan te gaan? Je begrijpt, onze deken is nog lang niet af. Eén lapje breien voor € 5,= en dan zo’n enorme leerschool. Meld je aan via info@voorpand.nl of kom langs in de winkel.


In één van mijn vorige blogs konden jullie lezen over mijn buurvrouw Jennie. Nu zijn mijn buurmannen Schonewille aan de beurt. Velen van jullie hebben al een bezoek gebracht aan onze winkel aan de Vollenhoverweg 38a, Marknesse. Ook velen zijn al verkeerd gereden omdat de navigatiesystemen van auto’s ze een verkeerde kant op stuurden. Tijd om daar verandering in te brengen, dus het project “bord aan de weg” werd opgestart. Bakkie koffie bij de buren doen en hun expertise geraadpleegd hoe ik dit moest aanpakken. “ut mut op een karregien, want ut andre burd an de wegge stut ook op un karregien en doar kan ut dan mooj naost stoan”. Zo gezegd zo gedaan. De buren tikten een oud karretje op de kop en ik bestelde een paar grote stickers met ‘t Voorpand logo erop. De buren Henk en Jan gingen vol enthousiasme met het karretje aan de slag. Heel veel onderdelen werden aan het karretje gelast en het mooie was ook nog dat het allemaal materiaal was dat ze al een poos in de schuur hadden liggen. Toen alle onderdelen erop zaten kwam de finishing touch. Mooie rode wielen en een geel onderstel. Het oude roestige karretje zag er weer top uit.

Vandaag zijn ze bezig met de afmontage en licht ik al een tipje van de sluier op.

Nog even en je kunt niet meer aan ‘t Voorpand voorbij. Wat mijn buren Schonewille betreft: zoals het spreekwoord geldt: “een goede buur is beter dan een verre vriend”


Sommige handwerksters zijn echte doorzetsters. Neem nu mijn buurvrouw Jennie. Woont al 79 jaar aan de Krommestege in St.Jansklooster en breit, borduurt en haakt alles aan elkaar. Jennie vertelt dat ze het handwerken op haar 12e heeft geleerd van buurvrouw Hennie Schonewille (de Schonewilles zijn de buren links van mij). Twee weken geleden kwam Jennie in de winkel en kocht mooi garen en een Rowan patronen boek om daar een vestje uit te breien. Vorige week dinsdag kwam ze er mee terug. Ze kwam er niet uit. De hele vrijdagavond en zaterdag had ze ontelbare keren het patroon gebreid en telkens klopte het steken aantal niet. Ten einde raad dus maar terug naar ‘t Voorpand. Na een uurtje zag ik het licht ook nog niet, dus onze Nettie maar ingeschakeld. Nettie op een warme donderdagmiddag met het patroon aan de gang. Zweet op ‘t voorhoofd. Nettie zag het licht wel.

Vandaag zaten ze onder het genot van een kopje koffie met gebogen hoofden te studeren op het patroon en samen kwamen ze er uit. Patroon klopte wel hoor, maar het beeld dat Jennie in haar hoofd had van het gaatjespatroon wat net even anders.

Conclusie van dit verhaal: handwerksters zijn enorme doorzetsters. Opzetten, breien, uithalen, opzetten, breien, uithalen. Het zou makkelijk een mantra kunnen worden. Ik heb respect voor al die handwerksters die niet opgeven, het werk niet in een hoek gooien maar blijven doorgaan, net zolang totdat ze het onder de knie hebben. Mijn buurvrouw Jennie is zo’n voorbeeld!


‘t Voorpand mag zich gelukkig prijzen met de super locatie aan de Vollenhoverweg te Marknesse. Het uitzicht op het mooie stadje Vollenhove, een mooi pand met veel vierkante meters en het Vollenhoverkanaal waar je iedere dag van alles aan je ogen voorbij ziet komen. Afgelopen woensdag weer een bijzonder moment toen een sleepboot van de firma Hebo uit Zwartsluis door de brug ging. Wat hebben die toch groot en bijzonder materieel en hoe ze met zo’n groot ponton kunnen manoeuvreren, het is een wonder. Het herinnerde me aan het jaar 2004 toen het zeiljacht Athena de werf van Royal Huisman verliet en op een ponton door Hebo naar Amsterdam werd verscheept. Dat was toch wel het neusje van de zalm op transportgebied.

Ik ben benieuwd wat Hebo de komende jaren nog allemaal komt ophalen bij Royal Huisman. Eén ding weet ik al wel, in 2020 zal er weer een heel groot zeiljacht van 90 mtr. voorbij komen. Dus……maar weer hard aan het werk en veel wolletjes verkopen, dan kunnen we nog jaren genieten van onze top locatie!


Hoe zou ’t Voorpand kunnen bestaan zonder die lieve mensen die af en toe een project willen haken of breien voor de winkel!

Graag stel ik aan jullie voor: Tante Jantje

Tante Jantje is de tante van Bregina en woont met haar man Gerrit in Kraggenburg. Ze is handwerkster in hart en nieren. Breien, borduren en haken zijn onder meer haar grote passie. Haar man Gerrit is heel creatief met hout. Ook van hem hebben we al eens hele mooie dingen voorbij zien komen.

Tante Jantje leerde handwerken van haar vader net als Bregina die het ook van haar Pake (= opa) heeft geleerd. Ook dochter Ineke heeft de handwerk genen van haar ouders geërfd. Haar zien we regelmatig bij ons in de winkel met de leukste gehaakte knuffels en accessoires. Kortom een hele creatieve familie!

Weer even terug naar tante Jantje. We vroegen haar of ze voor ons een omslagdoek wilde haken van de mooie Zauberball 100 van Schoppel. Het eindresultaat is schitterend geworden. Heel belangrijk detail is dat het model goed zit, losjes om de schouders valt en (na het blokken) heerlijk zacht aanvoelt.

Vandaag kwam tante Jantje weer even langs met een leuke knuffel van Zijmaakthet. Gemaakt met één bol Fonty Supertweed. Wat zijn het toch leuke patronen en wat een mooie wol!

Tante Jantje was vorige week jarig en is 67 jaar geworden. We wensen tante Jantje toe dat ze nog vele jaren kan genieten van het maken van mooie dingen met garen.

Schoppel Zauberball 100 2309 Blaue Lagune


Voor onze collega wolwinkel bezitsters en bezitters een aantal super tips:

  1. Blijf je met deze temperaturen stug doorbreien en haken aan je projecten, brei dan met pure wol, niet met katoen
  2. Brei zo mogelijk met houten breinaalden
  3. Blijf zoveel mogelijk  rustig op de bank of stoel zitten
  4. Help zo min mogelijk klanten
  5. Dat is geen probleem………..ze zijn er sowieso niet
  6. Neem een kop heerlijke “Refresh Pukka” thee (te koop bij ‘t Voorpand)
  7. Gebruik de tijd om met je collega’s te brainstormen over nieuwe workshops voor de herfst/winter
  8. Wordt het je echt teveel? Neem dan een duik in het nabijgelegen meer of kanaal!!!

Een warme groet namens ‘t Voorpand team!

 


Afgelopen weekend was ik in Balloo met de Voorpand bus. Vorig jaar, op de terugweg van het Wolfeest van Balloo ontdekte ik daar een leuke camping: http://www.deballoohoeve.nl/camping. Deze viel me op omdat ze er een natuurwinkel bij hadden (één van mijn passies). Dus dit weekend ben ik de camping gaan uitproberen. Zaterdagmiddag na werktijd hond en spullen in de bus en op naar Drenthe. Camping de Balloohoeve is een boerencamping gelegen in het mooie dorp Balloo dat 3 kilometer van Assen ligt. Hierdoor is het zeer goed en gemakkelijk te bereiken via d A28. De camping is onderdeel van het bedrijf de Balloohoeve dat een agrarisch bedrijf is met verbreding in de zorg (zorgboerderij) en een boerderijwinkel met ijsmakerij. Bij aankomst bleek dat deze zaterdag de opening was geweest van het nieuwe gebouw, waarin een manege en een mooie sanitair ruimte voor de campinggasten zijn ondergebracht. Met de realisering van dit gebouw is de Balloohoeve energieneutraal geworden. Dit is gerealiseerd door het plaatsen van een grote hoeveelheid zonnepanelen op het dak. De wethouder had de nieuwe accommodatie geopend. Volgens de medewerksters van de natuurwinkel was het een giga drukke dag geweest. Op de camping was het rustig. Vond ik niet erg hoor. Met een breiwerkje, een lekkere kop thee en schitterend zomerweer ben ik al gauw tevreden!

Zondagochtend (toen nog koel genoeg voor een wandeling) met hond Ice naar de Schaapskooi gewandeld. Hier zal op 8 en 9 juli het Schaapsscheerders festival en Wolfeest weer plaatsvinden. Een ontzettend leuk evenement dat zeker een bezoek waard is. Helaas staan wij er deze keer niet, maar we gaan er wel als bezoeker heen. We moeten toch op de hoogte blijven van alle ontwikkelingen op wol gebied nietwaar!

PS: het ijs van de Balloohoeve is een aanrader. Slechts twee euro voor twee grote bollen heerlijk ambachtelijk ijs!


Wat ben ik toch blij dat we het merk Rowan in onze winkel verkopen. Echt, een feestje om mee te breien! Vandaag heb ik een project afgerond. Een poncho gemaakt van een combinatie van Kidsilk en Softyak van Rowan. Ok, het is geen goedkoop materiaal, maar het eindresultaat is dan ook niet te vergelijken met de meeste andere garens. De kidsilk is zoooooooo zacht en glijdt heerlijk over de breinaalden. De poncho mag er qua comfort ook zeker wezen. Het voelt alsof ik paar engelen om me heen heb en heel belangrijk……het kriebelt niet.

Het leuke van deze poncho is dat je gewoon een rechthoekige lap breit, deze vervolgens dubbelslaat, daarna een stuk schoudernaad dichtnaait en een opening overhoudt voor het hoofd. Hier brei je dan later een kolletje op. Doordat je geen mouwen hebt, heb je genoeg bewegingsruimte en het kledingstuk valt ook niet van je schouders zoals met veel omslagdoeken en sjaals het geval is. Voor deze uitvoering heb ik uiteindelijk twee bollen Kidsilk en 1 bol Softyak gebruikt. Qua kosten kom je dan uit op € 35,= aan materiaal. Dit is dan voor maat S. Voor grotere maten moet je 1 bol Kidsilk extra rekenen. In onze webshop kun je diverse kleurencombinaties samenstellen. Ik heb er alvast een paar uitgeprobeerd. De Fonty Alpaga variant is ook een aanrader. Wat dikkere wol maar ook met een super eindresultaat!